Sahityanjali.org - ಸಾಹಿತ್ಯಾಂಜಲಿ.org

ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಲಯವಿದೆ, ಸೋಜಿಗವಿದೆ, ಪದಗಳ ಸೊಬಗಿದೆ. ಮೇಲುನೋಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಸಗಳ ಮೆರೆದಾಟ ಕವಿತೆಗೆ ಅನಾವಶ್ಯಕವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟರೆ ಫಜೀತಿ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ನೋಡಿ ಕವಿತೆ ಓದಿದಾಗ, ಇದು ಬಹುಶಃ ಪಾರಿಜಾತ ಹೂವಿನ ಮೇಲಿನ ಕವಿತೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ನೋಡಿದಾಗ, 'ಸುರಸುಮಸಮ'!. ಇದೇನು ಸುರಸುಮವಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಮತ್ತ್ಯಾವುದೋ ಇರಬೇಕು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಮೊಗ್ಗು ಅರಳಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅದರೆಡೆಗಿರುವ ಬೆರಗು- ಇವುಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿರಬಹುದೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಸಾಧ್ಯತೆಗೂ ಇರುವ ಅಡ್ಡಿ: ಹಿಮಸಿಂಚನ. ಮೂರನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರು ಮೊಗ್ಗಾಗುವ ಸೂಚನೆ ಇದೆಯೇ?. ಇದ್ದರೆ ಹಿಮಸಿಂಚನದ ಪಾತ್ರವೇನು?(ಹಿಮಸಿಂಚನವೆನ್ನುವುದನ್ನು ಇಬ್ಬನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದೇ?). ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮೊಗ್ಗಾಗಲಿಹ ಮೂರ್ತಿ ಮೊಗ್ಗಾಗದೆಯೇ ಅರಳಿತೆ?. ಯಾಕೆಂದರೆ ಎರಡನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಚಿಗುರು, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಕಳೆಯರಳಿತು. ಇದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸಿದರೆ ಅನುಕೂಲ.

ಇವೆರಡಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮಿಲನ ಮಹೋತ್ಸವ, ನಂತರ ಅಂಡಾಣು ಭ್ರೂಣವಾಗಿ ಮಗುವಾಗುವ ಸೋಜಿಗದ ಪರವಾಗಿ ಕವಿತೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟರೆ: ರಮ್ಯ ರವಿಯ ಸ್ಪರ್ಶವೇಕೆ? ಬಂಧ ಕಳೆದ ಮರುಳಾವುದು?. (ಮರಳು ಅಥವಾ ಮರುಳು?. ಮರಳು ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಸ ಅನಾವಶ್ಯಕ. ಕವಿತೆಯ ಅಂದವೇ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮರಳು ಮಣ್ಣಲ್ಲ). ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ 'ಹಿಮಸಿಂಚನ' ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ರೋಮಾಂಚನ!.

ಕವಿತೆಯ ಉದ್ದೇಶವೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಕವಿತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದೊಂದು ಸಾಲನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕವಿತೆ ಅನೇಕ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿಲು ಸಫಲವಾದರೂ ಯಾವುದಾದರು ಒಂದು ಅರ್ಥವನ್ನಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕಲ್ಲವೇ?.

ಜೀವ ಚೇತನ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಎನ್ನುವ ಬದಲು ಜೀವ ಚೈತನ್ಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಎನ್ನಬಹುದಾಗಿತ್ತಲ್ಲವೇ?.

namaskAra jyOti,

Thank you. prakRutiya cheluvannu nimma sogasAda padagaLalli hora hommisiruvudu shlAghanIya.

vishvAsadiMda
vANi

ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.. ನಿಮ್ಮ ಭಾಷೆ ತುಂಬಾ ತೂಕದ್ದಾಗಿದೆ.. ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟಾನೇ ಆಯ್ತು